Ang Paglalakbay ni Lawrence Caliwag: Episode 1

  Ang matagal ko ng plinaplano na magawa. Sana magtuloy tuloy. Nangangailangan nga pala po kami ng nakakatawang scriptwriter. Mas okay sana kung natural siyang nakakatawa at kung mataba. Joke lang. Enjoy!

Blogging Gutom #11: Effort

  Ilang taon na ako nagaaral. Halos lahat ng pagsubok na pagdaanan ko na. Iba't ibang klase ng tao at professor ang naranasan ko na. Pero parang hindi pa rin sapat minsan yung mga pinagdaanan ko. Kadalasan kasi ang pinagkukuhanan ko ng sipag magaral ay yung tipong babagsak na ako. Alam kong alanganin na ako kaya kumikilos na ako. Dati pa lang gusto ko na baguhin yun kasi sana man lang nakakilos na ako para hindi bumagsak. Eh ang nangyayari hinihintay ko muna madelikado ako eh. Kumbaga parang bida sa Filipino Movies, nagpapabugbog muna yung bida bago manalo. Pero mukhang hindi ako mananalo ngayon. Siguro nakatagpo talaga ako ng weakness ko na subject. Kahit feeling ko ibinibigay ko na lahat, wala pa rin. Pero hindi ko pwedeng palampasin dahil importante talaga ito sa akin. Hindi ko ba alam bakit di ako kayang mahalin ng subject ko na to.

Blogging Gutom #10: Mga Uri ng Programmer

"Suko na ako. Ayoko na maging programmer. Bat ko ba pinili tong course na to? Ang hirap naman. Pakopya ng codes. Okay ng 40 kesa pagod!"

  Yan ang mga salitang madalas kong marinig sa mga kaibigan ko o ako mismo minsan nasasabi ko na rin yan sa hirap. Marami sinisisi ang mga magulang, maraming sinisisi ang sarili kung bakit ito ang pinling course. Ako nga hindi ko rin alam bakit ito pinili ko eh. Natuwa pa ako kasi nung HS ako, yung exemption general average dito ay 89. Wow, mataas standards nito. Tama nga naman, mataas standards, mahirap para sakin.

Blogging Gutom #9: Router

  Habang patanda ako ng patanda, mas lalo kong nararamdaman ang halaga ng pera. Dati kahit anong gusto ko binibili ko. Turo dito turo doon. Pero ngayong medyo nagkakaedad na ako, 19 pa lang naman, nararamdaman ko na kung gaano kahirap kumita ng pera.

  Ngayong college na ako, sobrang higpit ko na sa pera. Dapat talaga magipon ako ng todo para mabili gusto ko. Mahirap na kasi magpabili ng magbili lalo na kung alam mong mahirap kumita talaga. At lalo na kung yung bibilhin mo eh luho mo lang naman. Dati takot na takot ako gastusin pera ko, pero ngayon mas nararamdaman ko na pangangailangan na dapat ako na bumili ng mga bagay na kailangan ko. Kadalasan ng mga nabili kong bagay, kundi computer related, sapatos or jersey. Bago ako bumili, nauubos oras ko sa kakahanap ng murang presyo, kumbaga yung makukuha ko yung gusto kong bilihn sa mas mababang presyo.