Blogging Gutom #15: Doggie and ArfArf

Jumbo (Mini Pinscher, 2mos) and Jimmer (Chihuahua, 2 1/2mos)

So medyo nahilig kami sa aso nung kelan lang, dahil nanganak na yung aso ng tita kong Chihuahua (Young Tze, wala sa picture). Sayang yung kasi tatlo yung anak, si Jimmer yung unang anak tapos healthy. Yung sumunod babae, nabuhay ng ilang araw pero namatay din. Yung pangatlo patay pagsilang palang. Tapos nakuha na nga namin si Jimmer kelan lang, nakakatuwa kasi may aso sa bahay tapos ang cute cute. After ilang araw. Nalaman namin na magbibigay samin ng Mini Pinscher, si Jumbo.

Nung una nagaalangan pa ako kay Jumbo kasi ayoko ng dalawang aso sa bahay, makalat magulo at madumi. Nakakatakot pa kasi laging nagaaway yung dalawa parang nagkakagatan. Si Jimmer kasi seloso. Tapos si Jumbo naman maharot, parang kangkarot. Pero after ilang days umok na yung dalawa. Friends na sila tabi pa sila matulog sa cage.

Blogging Gutom #14: Life and buhay

Naalala ko isang sunday last year, nagsimba ako sa isang napakagandang simbahan. Gabi yun, lagi kasi ako gabi nagsisimba. Tapos naabutan ko tong pari na to, naalala ko talaga siya kasi sobrang lively niya. Sobrang nakakatawa siya mag homily kasi talagang may interaction. Medyo kaboses niya si Leo Martinez tapos ang galing niya magpatawa. Talagang nakikinig lahat ng audience sa kanya. Nakakatuwa kasi hinahaluan niya ng mga personal experiences niya yung homily niya. Actually, tingin ko pwede siya maging DJ sa radio kasi ang husay niya talaga. Parang stand-up comedy pero siempre medyo maayos at formal kasi nasa simbahan. Ayun na ata yung huli kong kita sa kanya kasi lumipat na ako ng simbahan na inaattendan (Kasi mas gusto ko mas gabi).

Blogging Gutom #13: The Killer Semester

  Ngayong semester na ata ang pinakanakakapagod na semester. Buong time mo binibigay mo sa academics para sa isang goal, makagraduate on time. Sino nga ba naman ayaw grumaduate on time? Lahat naman tayo gusto matapos lahat ng paghihirap natin sa school at madala sa trabaho kung saan kikita tayo ng malaking pera. Pero yun nga ba talaga lang lahat ang purpose ng buhay natin? Minsan naisip ko, last year ko na to (Dapat at sana) pero imbes na magenjoy with friends at sulitin ang pagiging estudyante, pressure ang kinakain namin araw araw. Hindi naman pangit ang pressure na to, actually maganda nga to para ma-hone ang skills namin para sa darating na trabaho. Siguro namiss ko lang maging normal na estudyante. Mga events na di ako nakapunta, mga kwentong hindi na ishare at mga kapamilyang matagal na makita kahit nasa isang bahay lang.

Blogging Gutom #12: Puso

  Ilang gabi na rin akong hindi nakakatulog ng maayos. May mga araw na lumulutang nalang palagi isipan ko. Hindi ko maintindihan mga nararamdaman ko at naghahanap ako ng kasagutan. Pero siguro hanggang ngayon may mga bagay bagay na napapaisip pa rin ako kung tama ba or mali yung ginawa ko. Ngunit wala naman ako magagawa kundi harapin nalang. Siguro may reason din kung bakit ako nandito at kung bakit sa tingin ko ay nahihirapan ako ngayon. Wala naman talagang madali. Ngayon ko lang siguro nadama yung ganitong pakiramdam na baka hindi ako magsucceed sa ginagawa ko. Gaya ng sabi ko sa sarili ko dati, ayoko mag "settle for less". Gusto ko lahat ng ginagawa ko high standard pero minsan napapaisip ako paano kung hindi ko talaga kaya? Or hindi ko lang talaga kinakaya?

Stop Motion Post It Notes

Happy Independence day! Nagawa ko lang to dahil gusto ko magexperiment. At sana natuwa kayo at nagenjoy. :)

Ang Paglalakbay ni Lawrence Caliwag: Episode 7

  Isang paskuhan special kung saan nakita ang fireworks at siempre mga tao sa paskuhan. Wala kami masyadong nasamang mga kung sino sino dahil hindi namin sila nacontact kaya nagfocus nalang kami sa mga libreng free hugs. Sana magenjoy kayo lalo na sa fireworks ng paskuhan sabi ng iba isa raw ito sa pinakamaganda. Pero hindi na ito yung buo pinutol namin yung iba para magkasya sa 7 mins. Enjoy! Merry Christmas sa inyong lahat!

Ang Paglalakbay ni Lawrence Caliwag: Episode 6

  Isa nanamang makabuluhang episode kung saan ituturo ni Lawrence ang makabuluhang sayaw na tatalo pa sa Gangnam style! Ang Jelly Dance! Maraming salamat nga pala sa lahat ng nakilahok sa aming bagong episode at sa naglibre samin ng pagkain. Sana maulit muli at sa susunod ay Vikings naman. Sana mapatawa namin at mapagaan namin ang inyong mabibigat na saloobin. Ishare niyo kung natuwa kayo!

Ang Paglalakbay ni Lawrence Caliwag: Episode 5

  Ito na ang pinakahintay hintay na episode. Natutuwa ako dahil medyo matagal kaming nawala. Sembreak tapos iba pa schedule namin, yung totoo nga tinatamad na kami gumawa. Ang dami pang ginagawa, Thesis at S.A.D. Pero nakakatuwa dahil maraming nagtatanong samin kung kelan ang susunod na episode at marami rin pala ang natutuwa. Yun naman ang gusto namin ang makapagpasaya ng tao. Bibigay namin best namin para mapasaya kayo at sana magustuhan niyo. Pagkatapos ng matagal na paghihintay, andito na ang episode 5!

Ang Paglalakbay ni Lawrence Caliwag: Episode 4

  Ito ang huling episode bago magsembreak. Ngayon ko lang mailalagay sa blog dahil medyo naging busy. Umikot ito sa story ni Pika at Lawrence sa may Intramuros. Maraming salamat sa patuloy na pagsuporta. Alam ko di lahat magugustuhan niyo pero sana napangiti namin kayo. Enjoy!

Ang Paglalakbay ni Lawrence Caliwag: Episode 3

  Isa nanaman pong paglalakbay ang aming nagawa. Sinubukan namin gumawa ng storya ngunit nahirapan kami magshoot. Maraming salamat sa patuloy na pagsubaybay at pagsuporta niyo sa aming palabas. Nawa'y huwag kayong magsawa at patuloy na matawa sa mga korning jokes na hinanda namin.

Ang Paglalakbay ni Lawrence Caliwag: Episode 2

  Isang episode nanaman na punong puno ng kalokohan. 80% Nonsense. 20% Kwento. Kung icoconsider na kwento yung last part. Sana huwag po kayo magsawang subaybayan kami, dahil hindi po kami magsasawang kulitin kayo. :) Nangangailangan po kami ng mga artistang papayag na makatrabaho ang naggwagwapuhan naming mga artista.

Ang Paglalakbay ni Lawrence Caliwag: Episode 1

  Ang matagal ko ng plinaplano na magawa. Sana magtuloy tuloy. Nangangailangan nga pala po kami ng nakakatawang scriptwriter. Mas okay sana kung natural siyang nakakatawa at kung mataba. Joke lang. Enjoy!

Blogging Gutom #11: Effort

  Ilang taon na ako nagaaral. Halos lahat ng pagsubok na pagdaanan ko na. Iba't ibang klase ng tao at professor ang naranasan ko na. Pero parang hindi pa rin sapat minsan yung mga pinagdaanan ko. Kadalasan kasi ang pinagkukuhanan ko ng sipag magaral ay yung tipong babagsak na ako. Alam kong alanganin na ako kaya kumikilos na ako. Dati pa lang gusto ko na baguhin yun kasi sana man lang nakakilos na ako para hindi bumagsak. Eh ang nangyayari hinihintay ko muna madelikado ako eh. Kumbaga parang bida sa Filipino Movies, nagpapabugbog muna yung bida bago manalo. Pero mukhang hindi ako mananalo ngayon. Siguro nakatagpo talaga ako ng weakness ko na subject. Kahit feeling ko ibinibigay ko na lahat, wala pa rin. Pero hindi ko pwedeng palampasin dahil importante talaga ito sa akin. Hindi ko ba alam bakit di ako kayang mahalin ng subject ko na to.

Blogging Gutom #10: Mga Uri ng Programmer

"Suko na ako. Ayoko na maging programmer. Bat ko ba pinili tong course na to? Ang hirap naman. Pakopya ng codes. Okay ng 40 kesa pagod!"

  Yan ang mga salitang madalas kong marinig sa mga kaibigan ko o ako mismo minsan nasasabi ko na rin yan sa hirap. Marami sinisisi ang mga magulang, maraming sinisisi ang sarili kung bakit ito ang pinling course. Ako nga hindi ko rin alam bakit ito pinili ko eh. Natuwa pa ako kasi nung HS ako, yung exemption general average dito ay 89. Wow, mataas standards nito. Tama nga naman, mataas standards, mahirap para sakin.

Blogging Gutom #9: Router

  Habang patanda ako ng patanda, mas lalo kong nararamdaman ang halaga ng pera. Dati kahit anong gusto ko binibili ko. Turo dito turo doon. Pero ngayong medyo nagkakaedad na ako, 19 pa lang naman, nararamdaman ko na kung gaano kahirap kumita ng pera.

  Ngayong college na ako, sobrang higpit ko na sa pera. Dapat talaga magipon ako ng todo para mabili gusto ko. Mahirap na kasi magpabili ng magbili lalo na kung alam mong mahirap kumita talaga. At lalo na kung yung bibilhin mo eh luho mo lang naman. Dati takot na takot ako gastusin pera ko, pero ngayon mas nararamdaman ko na pangangailangan na dapat ako na bumili ng mga bagay na kailangan ko. Kadalasan ng mga nabili kong bagay, kundi computer related, sapatos or jersey. Bago ako bumili, nauubos oras ko sa kakahanap ng murang presyo, kumbaga yung makukuha ko yung gusto kong bilihn sa mas mababang presyo.

Swish and Swoosh #1: Nike Football Kits

  Since mahilig naman ako sa magbasa ng sports article at mga kung ano ano pang related sa sports, gawa na rin akong bagong segment sa blog ko. Swish and Swoosh, kasi Swish galing kay Dirk(@swish41 sa twitter follow niyo) at swoosh dahil sa Nike. So ito yung una kong post, matagal ko na to nabalitaan na magkakaroon nga daw ng bagong football kits ang Nike na "recycled" kasi bawat isang jersey ay gumamit sila ng used seven plastic bottles. Isang napakagandang idea nito especially sa mga sports na lagi gumagamit ng mga plastic bottles  dahil pinaglalagyan ng water at galing na rin sa mga fans na nanunuod ng game. Imbes na makadagdag sa pollution, pinagkakitaan pa ng Nike ang waste ng iba. Kudos to Nike!

Blogging Gutom #8: Blame Game

  Dumarating talaga sa buhay natin yung panahon na kailangan nating pumili. Yung hindi natin alam kung ano mangyayari, ang masama pa kahit ano ang piliin natin ay may kapalit. Isang halimbawa ay yung presectioning namin. Well, sa totoo lang ayoko naman talaga gawing big deal ito. Pero habang nalalapit na yung araw, mas lalo akong napapaisip eh. Saan nga ba?

  Siempre bawat isa may pros and cons. Apat ang choices, pero inarrow ko na sa dalawang gusto ko talaga. Yung choice A, kahit di gaano kaganda ang schedule (isa sa deal breaker para sa karamihan) pero sakin okay lang kasi panggabi at para maiba naman dahil puro nalang pangumaga. Maayos din ang professor dito kahit yung iba hindi ko pa kilala. Makakatipid din sa baon, pero ang pinakadownside nito ay mahihiwalay na sa mga kabarkada. Yung choice C naman, pangumaga pero may ayaw ako isang professor. Pero ang kagandahan andito yung mga kabarkada ko. Saan nga ba?

Blogging Gutom #7: Bakasyon

  Nasa kalagitnaan na ako ng college life ko. Isang buwan na ang nakalipas sa summer pero ngayon lang ako nagkaroon ng time para magsulat uli. Masiyado ako naging busy sa mga ibang bagay. Sumubok ng ibang bagay na kahit papano binigyan ako ng saya sa una pero nagbalik din ng kalungkutan sa akin.

  Simula nung magtatapos yung second semester ko ng second year, medyo nahilig ako sa pagbebenta ng sapatos. Literal na pagbebenta at bumibili rin. Nakakatuwa nung una dahil ang dami kong sapatos at nabebenta ko rin yung iba. Kung baga umiikot lang yung pera ko at minsan nadaragdagan pa. After ilang taon, nakabili rin ako ng original na jersey ng idol ko. Nakakatuwa rin kasi parang achievement yun lalo na pinaghirapan ko yung pera na pinangbili dun. Siguro nung una nageenjoy ako, at sabi ko sarili ko titigil din ako at some point. Hinihintay ko lang yung moment na titigil ako pero dumating ng di inaasahan yung nagpatigil sakin.

Blogging Gutom #6: Azkals

  Hindi naman talaga ako fan ng football dati. Tinatamad nga ako manuod kasi mahaba tapos ang tagal makascore. Nasanay kasi ako sa basketball na mabilis lang makascore. Kapag sa football grabe sa tagal tapos minsan wala pang nakakascore. Wala nga akong kaide-idea kung paano laruin ang football. Napanuod ko lang yan sa Shaolin Soccer. Nagulat ako dati nung bata ako akala ko talaga may Golden Leg na ganun kalakas sumipa. Pero nung tumanda ako hindi ko nahiligan talaga siguro dahil na rin sa hindi masiyado napaguusapan sa classroom at hindi masiyado sikat sa bansa. Pero nung kelan lang sumikat yung Philippine Football Team o mas kilala natin sa tawag na Azkals.

Blogging Gutom #5: Bagsak

  Noong elementary, kapag may bagsak ka wala ka ng pagasa. Noong highschool, kapag bagsak lagot ka sa magulang mo malamang sabon ka na at ngayong college, magkabagsak ka parang wala na lang. Hindi ko maisip bakit kaya naging ganun na yung mindset ng karamihan ng college student. Siguro nga kapag maraming gumagawa tingin ng iba ay tama na. Lagi ko nga sinasabi sa kaibigan ko, "Pare, kapag nasimulan mo na yan mahirap na tigilan." Dati rati hindi ako nalalate, ngayon parang wala na lang. Hawak mo na kasi oras mo eh, wala na silang pakialam sayo kasi matanda ka na. May responsibilidad ka na at marunong ka ng magisip. Sana lang lahat ng tao ganun magisip.

  Mahirap kasi makipagtrabaho sa mga walang responsibilidad. Bato bato sa langit, ang matamaan huwag magalit. Lahat ng bagay may oras para diyan. Minsan dapat alam natin kung saan tayo lugar. Gawin muna natin yung kailangan kasi maraming napeperwisyo. Huwag na tayo umasa sa iba lalo na at matanda na tayo. Paano pa kapag natrabaho na talaga tayo, kanino natin iaasa ang trabaho? Alam ko minsan nagiging tamad din ako pero ayoko naman maging pabigat lang. Gusto ko rin may naitutulong. Dapat alam mo lagi ang mga gawain mo. Para rin naman sa kinabukasan mo iyan eh. Mahirap lang masanay lalo na at ilang taon nalang ay sasabak ka na sa trabaho.

  Ilang linggo nalang, Finals week na. Make it or break it na. Pasahan ng mga sandamakmak na project. Mahirap na matambakan at kaya habang maaga magsimula na. Kaya share ko sa inyo yung video blog ko sa NSTP. Wala na talaga akong maisip kaya kung ano ano nalang sinabi ko diyan pero totoo galing lahat iyan sa puso ko. Sana matuwa kayo kahit corny.